Nil Yalter 1980/1995 yillari arasinda Sorbonne Üniversitesi'nde asistan olarak görev yapmis ve 1965'ten beri Paris'te çalismaktadir.

Kisisel sergileri arasinda sunlar yer almaktadir; "Convivencia" (2022, Madrid), "Exile is a Hard Job" Retrospective (2019, New York),”TRANS / HUMANCE" Retrospective (2019,Paris), "Kara Kum” (Galerist, 2018. ) ve "Nil Yalter" (Galerie Hubert Winter, 2018). Yalter’in grup sergileri arasinda sunlar yer almaktadir; " Exile is a Hard Job ". (Sharjah Biennial. 2023), ”Signals: How Video Transformed the World" . (MoMA, New-York, 2023), ”Açik Mekan 3" ( Imalat-Hane, Bursa 2022), ”Hommage à Aline Dallier” (Galerie Arnaud Lefebvre, Paris, 2022), ” Exile is a Hard Job “ (The 12th Biennial of Berlin, 2022), ” Diversity United ". (Flughafen Tempelhof, Berlin, 2021),” Paris Ville Lumière “. (Musée Carnavalet, Paris, 2021), "A Discourse of Uncertainties" (1 Mira Madrid, Madrid, 2020), ”Images en Lutte” (Palais de Beaux-Arts, Paris, 2018) ve "Women House” (National Museum of Women in the Arts, Washington,2018).

Sanatçi Nil Yalter, Anna Maria Maiolino ile birlikte Venedik Bienali tarafindan verilen Yasam Boyu Basari Dalinda Atin Aslan ödülüne hak kazandi.

Diyarbakir, 2005
Video, 20 dk 14 sn

Mardin, 2005
Video, 3 dk

Sanatçinin ve Galerist, Istanbul izniyle

Nil Yalter’in, egitim ve hizmet alaninda projeler yürüten AÇEV (Anne Çocuk Egitim Vakfi) ile kurdugu is birliginin sonucunda ortaya çikan “Diyarbakir / Mardin / Istanbul”, 2005 yilinda baslayan bir sürecin ürünüdür. Ilk olarak 2006 yilinda, Istanbul’da Galeri G-art’da izlenen bu etkilesimli video üretiminde sanatçi, AÇEV’in egitim programina katilan kadinlar, erkekler ve çocuklar ile birlikte çalismistir. Vakfin yürüttügü bu programlarda, özellikle, Türkiye’nin dogusunda yasayan ve 2000’li yillarin basinda hala %19 gibi bir orana sahip olan okuma yazma bilmeyen kadin nüfusu öncelikli hedef kitledir. Nil Yalter de sosyo-ekonomik açidan düsük gelirli ve egitim olanaklarindan yoksun kalan bu aileler yararina yürütülen egitim programlarindaki süreci izler. Sanatçi, egitim programina katilan insanlarin yasam hikayelerini kayda alir, söylesiler gerçeklestirir ve bu tanikliklari genis bir cografyanin kültürel katmanlariyla harmanlar. Görüntülerde, zaman ve mekân olgulari, tarihi yapilarla insan portreleri birbirine çakisir, birlesir, ayrilir ve böylelikle Hititlerden Asurlara, Selçuklu’dan Bizans’a, Osmanlilar’a kültürel çesitliligin izleri yeniden yorumlanir. Yalin görüntülerin, dijital araçlarla islenmesiyle ortaya çikan bu etkilesimli videoda izlenen insanlar, Nil Yalter’e ait bu çalismanin yalnizca öznesi konumunda degillerdir. Ayni zamanda yaptiklari resimlerle ve yazdiklari yazilarla da aktif birer katilimci olarak kendilerine yer bulurlar.

Alinti: Derya Yücel, ’Nil Yalter’, 2013, s. 98-108. Galerist Yayinlari