Asli Çavusoglu, arastirma odakli sanatsal pratiginde kültürel ve tarihsel olgularin dönüstürülme, temsil edilme ve yorumlanma biçimlerini inceler. Farkli mecralar kullanarak çalisan Çavusoglu, projelerinde sikça bir tercüman, yazar ya da danisman rolü üstlenerek, ortak tarihlerimizin güvencesiz ve öznel dogasinin altini çizer.

Çavusoglu’nun solo sergileri arasinda; TunState, Museo Jumex, Meksiko (2023); TunState, Associazione Barriera, Torino (2022); Lahana Pembesi / Sogan Yesili / Portakal Mavisi, EK BIÇ YE IÇ, Istanbul (2021) & Kadist, Paris (2020); With Just the Push of a Voice, MASS MoCA, Massachusetts (2020); The Place of Stone, New Museum, New York (2018); Red / Red, MATHAF Arab Museum of Modern Art, Katar (2016); In Diverse Estimations Little Moscow, RISD Museum, Providence (2014); The Stones Talk, ARTER, Istanbul (2013); Murder in Three Acts, Delfina Foundation, Londra (2013); katildigi grup sergileri ve bienaller arasinda ise Palais de Tokyo (Paris, 2020), Moderna Museet (Stockholm, 2017), Castello di Rivoli (Torino, 2019 & 2017), Manifesta 11 (Zürih, 2016), 14. Istanbul Bienali (Istanbul, 2015), New Museum Triennial (New York, 2015), Witte de With Center for Contemporary Art (Rotterdam, 2014), MAK Museum in Vienna (Viyana, 2013) ve Performa 11 (New York, 2011) bulunuyor. Sanatçinin eserleri Arter (Istanbul), British Museum (Londra), Castello di Rivoli (Torino), MATHAF (Katar), MoMA (New York) ve Kadist (Paris / San Francisco) gibi uluslararasi koleksiyonlarda yer aliyor.

Kasten Gömülmüstür, 2024

Seramik, el dokuma hasir, halat, y. 100 cm / 140 cm / 165 cm / 185 cm. ? 20–25 cm

Eser, Mardin Bienali tarafindan üretilmistir.Üretim Ekibi: Merve Gündüz ve Sani Karamustafa Tesekkürler: Mehmet Çimen ve Seyma BobarogluSanatçinin izniyle Asli Çavusoglu Kasten Gömülmüstür adli yerlestirmesi kapsaminda, kisisel ve kariyer hayatinda geçmis kriz dönemlerinde çekilmis portre fotograflarindan ilhamla dört adet seramik maske üretti. Eserin çikis noktasi, islevleri halen tam olarak tespit edilememis Göbeklitepe ve çevresindeki kutsal merkezlerin, belki görevlerini tamamladiklari düsünülerek kasitli olarak gömülmesine dayaniyor. Sanatçi, Meksika seyahatinde rastladigi ölülerin hasirlara sarilarak gömülmesi ritüeli ile baglanti kurarak, artik geride biraktigi personalarini Mardin’den temin edilen kullanilmis el dokuma hasirlarla sararak kasten defnediyor.